Przyroda

Rezerwat przyrody „Diabla Góra” należy do głównych atrakcji przyrodniczych na terenie gminy Żarnów. Jest to rezerwat leśno-krajobrazowy o powierzchni 159 ha, utworzony w 1987 roku w celu ochrony porośniętego lasem izolowanego wzgórza z wychodniami skał piaskowcowych osobliwie urzeźbionych, a także pola bitew partyzanckich z okresu II wojny światowej. Wzgórze Diabla Góra o wysokości 285 m n.p.m, zbudowane z żółtego i różowego piaskowca, stanowi  kulminację w zachodniej części wzgórz opoczyńskich, pomiędzy wsiami Skórnice i Skotniki.

W rezerwacie występuje szereg roślin chronionych, między innymi: widłak jałowcowaty i goździsty, pomocnik baldaszkowy, wilżyna ciernista, kruszyna pospolita, mącznica lekarska, paprotka zwyczajna, kocanki piaskowe i konwalia majowa. Zadaniem rezerwatu jest zachowanie ukształtowania powierzchni, roślinności i krajobrazu oraz dokumentacja zjawisk geologicznych. 

Rezerwat „Jodły Sieleckie” o powierzchni 33,13 ha, jako rezerwat leśny, utworzony został w celu ochrony naturalnego stanowiska jodły na granicy jej zasięgu i występujących tu zbiorowisk leśnych, utworzenia naturalnego charakteru tych fragmentów fitocenoz, które mają zaburzoną strukturę oraz dla ochrony stanowisk roślin chronionych. Rezerwat usytuowany jest w krajobrazie falistym, zbudowanym z ciągu pagórków i wzgórz morenowych o małych rozpiętościach względnych, zajmuje on płaski obszar, pochyły ku południowemu zachodowi. Znajdują się tu liczne koliste zgłębienia powybieranej w XIX wieku syderytowej rudzie żelaza. W obrębie rezerwatu bierze początek strumień, który odprowadza swe wody do rzeki Czarnej Malenieckiej. Flora rezerwatu liczy ponad 150 gatunków roślin. Rosną tu 4 gatunki roślin objętych ochroną całkowitą (wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, lilia złotogłów, kruszczyk szerokolistny) oraz 5 gatunków pod ochroną częściową (kruszyna pospolita, kalina koralowa, kopytnik pospolity, pierwiosnka wyniosła, konwalia majowa).

Rzeka Czarna, zwana także Czarną Konecką, Czarną Maleniecką lub Taraską, płynie przez Wyżynę Kielecko – Sandomierską (Płaskowyż Suchedniowski) i Wyżynę Przedborską (Wzgórza Opoczyńskie), na terytoriach województw łódzkiego  i świętokrzyskiego. Należy do najlepiej zachowanych, czystych rzek regionu. Ma charakter rzeki podgórskiej. Przed laty była jedną z „najpracowitszych” rzek Zagłębia Staropolskiego,  dostarczając energii wielu zakładom przemysłowym, usytuowanym m.in. w Niekłaniu, Stąporkowie, Sielpi Wielkiej, Rudzie Malenieckiej, Maleńcu, Machorach i Kołońcu.

Jej długość wynosi 85 km, natomiast powierzchnia dorzecza – 978,4 km2. Swe źródła ma usytuowane na wysokości ok. 350 m n.p.m., między Wólką Zychową  a Chlewiskami, na płn.-wsch. od Niekłania. Uchodzi do Pilicy, w odległości 5 km na południe od Sulejowa, na wysokości 173 m n.p.m. Średni spadek rzeki wynosi 1,3 %, średni przepływ w pobliżu ujścia – 5,63 metrów sześciennych na sekundę, natomiast rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu wynosi – 3,1 m.

Czarna na odcinku ok. 13 km przepływa przez gminę Żarnów. Na długości 2 km, w miejscowościach Siedlów i Malenie ,jest rzeką graniczną z gminą Fałków. Na teren gminy wpływa na wysokości ok. 200 m n.p.m. i płynie na długości 6 km w kierunku zachodnim, czyniąc niezwykle atrakcyjnymi okolice wsi Adamów, Malenie, Siedlów, Młynek i Ławki. W pobliżu rozległej terasy, zwanej Fryszerka – Błonie, porośniętej łąką i poprzecinanej dziesiątkami rowów, rzeka zmienia swój kierunek na północny. Płynie w kierunku obok wsi Ruszenice, Klew, Skórkowice i Chorzew. Czarna ma charakter rzeki tworzącej liczne meandry, płycizny, wyspy, rozlewającej się szeroko wśród łąk (Skórkowice – Czersko), a gdzie indziej podcinającej wysokie i porośnięte lasem brzegi (Siedlów). Dolina Czarnej wypełniona jest bujną roślinnością szuwarową, torfowiskową, łąkową, zaroślową i leśną, stanowiącą miejsce schronienia dla bogatej fauny, zwłaszcza ptaków. Na odcinku od Siedlowa do Skórkowic, rzeka tworzy liczne starorzecza i mokradła. Koryto rzeki osiąga szerokość od 10 do 55 metrów. Na obszarze gminy Żarnów, rzece towarzyszą znaczne kompleksy leśne, składające się przeważnie z drzewostanu sosnowego.

Rzeka Wąglanka, tocząca swe wody z piaskowców triasowych koło miejscowości Nowe Brody, położonej tuż obok administracyjnych granic Końskich, na wysokości 240 m n.p.m jest największym lewobrzeżnym dopływem Drzewiczki. Uchodzi do niej w Opocznie, na wysokości 177 m n.p.m. Powierzchnia dorzecza Wąglanki wynosi 289,7 km2, a długość rzeki – 50,4 km. Prawie na całej swej długości tworzy liczne meandry i przepływa w kierunku północnym, poprzez zabagnione obszary, pocięte siecią rowów melioracyjnych. Środkowa część biegu rzeki, o długości 12 km, płynie przez terytorium gminy Żarnów. Na obszar gminy wpływa na wysokości 205 m n.p.m. i prowadzi swe wody obok wsi Soczówki, Niemojowice Nowiny, Niemojowice Górki, Nadole i Miedzna Murowana. Z wyjątkiem rejonu wsi Niemojowice Górki i Nadole, rzeka Wąglanka stanowi granicę żarnowskiej gminy z gminami Końskie i Białaczów. W okolicach przysiółka Modrzewina, na wysokości ok. 190 m n.p.m. rzeka opuszcza granice gminy. 

Rzeka Barbarka wpływająca do Czarnej w rejonie terasy zalewowej Fryszerka – Błonie, jest jej największym lewobrzeżnym dopływem. Długość Barbarki wynosi 20 km, natomiast powierzchnia jej dorzecza sięga 111 km2. Okolice wsi Malenie – Kołoniec, łączy odnoga głównego koryta rzeki, nosząca zagadkową nazwę „kanał ulgi”.

Rzeczka Scepa płynaca z kierunku zachodniego na wschód, nad którą leży Żarnów jest jedną z kilku lewobrzeżnych dopływów Wąglanki.


Napisz do wójta Powiadomienia sms

Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu Żarnów.eu

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce

Zamknij